Rośliny lecznicze: Kłącze i korzeń pluskwicy groniastej (Cimicifugae radix);  Pluskwica groniasta

Das Extrakt aus der Wurzel der Traubensilberkerze findet hauptsächlich Einsatz bei Beschwerden in den Wechseljahren.

Jakie działanie ma pluskwica groniasta?

Wiedza o działaniu pluskwicy groniastej dotarła do Europy dopiero w ostatnim stuleciu. Około połowy XX wieku w Niemczech przeprowadzono badania naukowe potwierdzające właściwości pluskwicy groniastej.
W korzeniu pluskwicy groniastej stwierdzono obecność substancji czynnych, mających pozytywne działanie na kobiety w okresie klimakterium. Substancje te mają zupełnie inną budowę chemiczną niż żeński hormon płciowy estrogen, jednak dzięki wpływaniu na różne neuroprzekaźniki mają podobne działanie. Ich wielka zaleta: nie powodują rozrastania się komórek, jak estrogeny, przez co są dobrze tolerowane.

Zastosowania pluskwicy groniastej

Ekstrakt z korzenia pluskwicy groniastej jest stosowany przede wszystkim w dolegliwościach okresu menopauzy, jak np.:

  • uderzenia gorąca,
  • zwiększona potliwość,
  • nerwowość,
  • zaburzenia snu,
  • depresyjne zmiany nastrojów.

Wszystkie te dolegliwości są wywoływane wahaniami poziomu hormonów, a przede wszystkim spadkiem poziomu estrogenów. Substancje czynne zawarte w korzeniu pluskwicy groniastej wyrównują te wahania, tym samym łagodząc nieprzyjemne objawy menopauzy.

Historia pluskwicy groniastej

Już w XVIII wieku przypisywano pluskwicy groniastej dużą moc leczniczą. Rdzenni mieszkańcy Ameryki Północnej cenili przeciwbólowe i rozkurczowe właściwości tej rośliny w leczeniu reumatyzmu i artretyzmu. Używano jej jako remedium przy ukąszeniach węży. Do najczęstszych zastosowań terapeutycznych pluskwicy groniastej należały - podobnie jak dziś - dolegliwości kobiece. Stosowano ją więc do łagodzenia dolegliwości pojawiających się w okresie klimakterium i zaburzeń menstruacji oraz w celu ułatwienia porodu. Rdzenni mieszkańcy Ameryki przygotowywali napary z korzenia pluskwicy.
Dopiero wraz z dużą ilością osadników, którzy wyemigrowali w XIX wieku do Ameryki, i międzykontynentalną wymianą związaną z emigrantami, wiedza o działaniu pluskwicy groniastej trafiła do Europy. Obecnie jest ona ceniona jako roślinny lek o dużej skuteczności, stosowany w wielu preparatach roślinnych.

Gdzie rośnie pluskwica groniasta?

Pluskwica groniasta pochodzi z Ameryki Północnej i Kanady. Obecnie znajdziemy ją na terenie Europy i Azji Północnej na obrzeżach lasów, w jasnych lasach, w zaroślach i na skarpach.

Jak wygląda pluskwica groniasta?

Pluskwica groniasta należy do rodziny jaskrowatych. Jest to roślina zielna o wysokości jednego-dwóch metrów. Jej mocny, ciemny, walcowaty korzeń jest twardy i guzowaty, zaś jej liście są duże, parzysto-pierzastozłożone i dłoniastowcinane. W lipcu, okresie kwitnienia pluskwicy groniastej, roślinę zdobią kwiatostany złożone z gron o długości od 30 do 90 cm z białymi kwiatami. Ze względu na podobieństwo tych kwiatowych gron do świecy zyskała ona nazwę Traubensilberkerze (niem. „świeca ze srebrnymi gronami“).  Jej skórzaste owoce składają się z torebek o długości 6 mm, zawierających liczne nasiona.

Jakie części pluskwicy groniastej są stosowane w lecznictwie?

Wyłącznie podziemne części rośliny, złożone z kłącza i korzenia (Cimicifugae rhizoma) są stosowane jako roślinny lek. Gdy owoce dojrzeją, wykopuje się je, myje i suszy.